We spraken met de medeoprichters van ArborXR, Brad Scoggin en Jordan Williams. In het interview gingen we uitgebreid in op hun gezamenlijke geschiedenis, helemaal terug tot hun tijd bij SpringboardVR. We bespraken ook de overgangen en uitdagingen op weg naar ArborXR en hun visie op de toekomst, inclusief hun kijk op Meta, de metaverse en nog veel meer.
Luister direct via de volgende platforms:
Mark [00:00]
Welkom bij de VR Expert Podcast. Ik ben je host Mark Cowles, marketingmanager bij VR Expert. In deze podcast gaan we in gesprek met innovators, experts en makers die de XR-wereld veranderen.
In de aflevering van vandaag ben ik blij dat Brad Scoggin en Jordan Williams aanschuiven. Brad en Jordan zijn de medeoprichters van ArborXR en vervullen de rol van CEO en COO. Arbor heeft als missie om mensen met behulp van XR een betekenisvoller leven te laten leiden: ze tijd te geven om meer aanwezig te zijn voor zinvol werk, diepere relaties en een betere wereld.
Allereerst de vraag die we al onze gasten stellen: hoe zijn jullie allebei in virtual reality en deze branche terechtgekomen?
Brad [00:44]
Ik begin wel. Dit is Brad, en ik moet zeggen dat we nog een derde medeoprichter hebben. Die wil ik even noemen, zodat hij zich niet buitengesloten voelt: Will Stackable. Hij is natuurlijk onze vriend, onze maat, maar ook onze chief creative.
Jordan [00:58]
En zonder hem zou het antwoord op deze eerste vraag echt heel lastig zijn.
Brad [01:03]
Ja, ja. Goed punt, Jordan. Van ons drieën is Will altijd de knutselaar geweest. Hij had de eerste headset al toen die uitkwamen, zo’n tien jaar geleden of zo. Ik was op dat moment bezig een ander bedrijf op te zetten en daar geld voor op te halen. Ik was in de stad waar Will woonde, en hij zei: “Hé, je moet echt even langskomen om deze VR-headset te proberen.” En ik zei: “Oké, ik kom wel even kijken.”
Ik zette de headset op en was compleet overdonderd door de technologie. Ik ben opgegroeid met gamen, maar ik had inmiddels kinderen en was er een beetje uit geraakt. Volgens mij was mijn eerste ervaring een zombietrainingssimulator. Niet bepaald heel realistisch, maar gewoon ontzettend gaaf. Mijn hoofd begon meteen te malen over alle toepassingen. Will vertelde verhalen over de voordelen in de zorg en het onderwijs. Dit was vijf of zes jaar geleden.
Ons oorspronkelijke ‘waarom’, dat je vandaag nog een beetje terughoort in onze missie, was zoiets als: wauw, hier is een nieuwe technologie die een enorme impact op de wereld gaat hebben. Wat als we kunnen helpen die in een goede richting te sturen? Dat heeft ons in eerste instantie op weg gezet. De vraag was: wat is de snelste, makkelijkste manier om in te stappen? Dus openden we een VR-arcade, wat al onze vrienden en familie nogal maf vonden. Maar het idee was om een voet tussen de deur te krijgen, goed werk te leveren en te hopen dat er andere dingen op ons pad zouden komen.
Van daaruit zagen we dat er behoefte was aan software om location-based entertainmentbedrijven te beheren, en dat is uiteindelijk uitgegroeid tot wat we vandaag doen. Over die reis laat ik Jordan zo aan het woord. Jordan kwam er al heel vroeg bij. We hadden iemand met veel capaciteit nodig die gewoon dingen gedaan kreeg, en daarom kwam Jordan er al in het begin bij.
Jordan [02:55]
Eerlijk gezegd heb ik er niet veel aan toe te voegen. Will is de reden dat we allebei in VR terecht zijn gekomen. Bijna hetzelfde verhaal: ik ging langs, probeerde zijn headset en al heel snel sloegen we de handen ineen om samen de XR-wereld in te stappen.
Mark [03:11]
Oké, jullie kwamen dus op het punt dat jullie voor software kozen. Vertel eens over ArborXR: hoe zit het met de naam? Hebben jullie die op een avond bedacht en toen ineens besloten?
Brad [03:23]
Nee. Ik vertel nog iets meer over de reis, want ik denk dat die belangrijk is voor wie we nu zijn en wat we nu doen. Toen we de arcade openden, waren we erg enthousiast over VR. Het hele idee was: wauw, dit is leuk, dit is spannend. Het is duur. Als wij een heleboel van deze sets hebben, komen mensen het vast proberen.
Wat we niet beseften, is dat de hardware, zeker toen, niet ontworpen was voor commercieel gebruik. Puur uit noodzaak, omdat we zelf midden in het probleem zaten en merkten hoe moeilijk het was om XR überhaupt in een zakelijke omgeving uit te rollen, bouwden we de allereerste versie van Arbor, die eerst Springboard heette. Die was alleen bedoeld om de knelpunten op te lossen die we zelf ervoeren, eigenlijk om in de arcade een personeelslid uit te sparen.
We runden de arcade een paar maanden; we openden vlak voor kerst 2016. We hadden een geweldige feestdagenperiode, kwamen daarna even op adem en beseften: wauw, deze arcades schieten overal als paddenstoelen uit de grond en ze hebben allemaal hetzelfde probleem. Ons ‘waarom’ in VR was dat we een positieve impact wilden hebben. De vraag was dus: hoe maken we de grootste impact? Nou, met software heb je een veel groter bereik dan met een eigen fysieke vestiging.
Een paar maanden later, begin 2017, maakten we de overstap naar software. We zeiden: oké, we gaan volledig voor software. De drie jaar daarna bouwden we software voor VR-entertainment in een zakelijke omgeving, location-based VR. In die tijd werden we wereldwijd marktleider buiten China en Japan, en we hebben enorm veel geleerd. Het is echt een geweldige ervaring om een mooi probleem op te lossen in een opkomende markt.
Maar onderweg merkten we: gaming was leuk. En ik vind het ook heel belangrijk, want veel mensen zetten hun eerste VR-headset op in een arcade, of hebben dat gedaan, terwijl ze er anders geen toegang toe zouden hebben. Ik vind het een mooie gedachte: misschien heeft degene die de volgende wereldveranderende technologie gaat uitvinden ergens in een VR-arcade een headset opgezet.
Maar wij zochten eigenlijk een directere en betekenisvollere toepassing van de technologie. Onderweg zijn we daarom meerdere keren diep in toepassingen in het onderwijs en de zorg gedoken. We deden veel pilotprogramma’s, maar het was nooit het juiste moment. Het voelde alsof we het forceerden. Een belangrijke reden was dat de technologie er nog niet klaar voor was: er was geen goede standalone headset en er was weinig goede content.
Maar eind 2019 werden we, eigenlijk via de website van onze arcade, benaderd door een bedrijf dat content had ontwikkeld voor een olie- en gasbedrijf. Dit bedrijf had een achtergrond in veiligheidstraining voor de olie- en gassector. Ze waren van fysieke trainingen overgestapt op pc-gebaseerde trainingen en maakten nu de overstap naar VR. Ze hadden de content gebouwd en verkocht, waren klaar om uit te rollen en beseften: o nee. Ze liepen eigenlijk tegen hetzelfde probleem aan als wij toen we onze arcade openden: o nee, er is geen software om dit te beheren. Dat was het eerste telefoontje van een klant die echt in nood zat, en toen dachten we: oké, misschien is het tijd. Misschien is het tijd om deze omslag echt te maken.
Dus richting 2020 besloten we de entertainmentdivisie te verkopen en volledig om te schakelen en te focussen. Iedere ondernemer weet hoe belangrijk focus is. Ik weet zeker dat je investeerders je elke week zeggen: focus, focus, focus. Dat kregen wij ook te horen. Maar het is moeilijk. Het is een uitdaging, zeker in een opkomende markt waarvan je niet weet hoe lang de kansen er liggen. Je wilt focussen, maar je moet wel uitzoeken waar je in vredesnaam op moet focussen, toch? We hebben dus jarenlang geprobeerd uit te vinden: wat is de focus? Wat is de focus?
En toen leek alles op zijn plaats te vallen. Alle ervaring die we in de loop der jaren hadden opgebouwd. Nu was er een nieuwe markt, de zakelijke markt, die veel groter is, met veel meer kans op impact en een veel directere, betekenisvollere toepassing van de technologie. Het was dus een risico. We zeiden: oké, laten we de entertainmentdivisie verkopen en ons volledig op de zakelijke markt richten. We namen het besluit om te verkopen een maand voordat COVID toesloeg. Dat benadruk ik altijd, omdat het voelde als een zuivere beslissing, niet als een beslissing die door COVID was ingegeven. Maar midden in een pandemie iets in location-based entertainment proberen te verkopen, was zwaar. Het was dus een interessant jaar. Maar het lukte ons om het te verkopen, en begin 2021 gingen we verder onder de naam Arbor.
Eigenlijk hebben we dus vierenhalf, vijf jaar ervaring meegenomen, een rebranding doorgevoerd en een nieuwe tech stack gebouwd die Android-apparaten ondersteunt. We richten ons specifiek op de zakelijke markt. En ik moet zeggen: we gebruiken de term ‘enterprise’ heel ruim. Het loopt eigenlijk van onderwijs tot zorg tot training. Alles wat geen entertainment is, in een commerciële omgeving en standalone: daar richten we ons vandaag op.
Mark [08:15]
Dat is echt ongelooflijk. Ik kende dat achtergrondverhaal eigenlijk niet. Echt gaaf, en die timing ook. Jullie maakten dus die omslag en bouwden, zoals je net zei, een volledig nieuwe tech stack. Wat waren de uitdagingen bij het bouwen daarvan?
Brad [08:27]
Nou, ik zeg eerst iets, Jordan, en dan kun jij aanvullen. Wat ik echt gaaf en leuk vond, en juist geen uitdaging, is dat het bijna was alsof... Nogmaals, ik wil location-based entertainment niet kleineren, want ik vind het echt belangrijk. Maar het was alsof we een generale repetitie hadden gehad. We waren zo lang bezig geweest om dit probleem op schaal op te lossen. En dat was een lastige markt, omdat de klanten mensen waren zoals wij, die gewoon enthousiast waren over VR. Er was totaal geen standaardisatie in de wereld van location-based VR-entertainment. Iedereen probeerde nog een verdienmodel te vinden.
We probeerden dus software op schaal aan te passen aan tientallen bedrijven. Dat was heel uitdagend, maar achteraf gezien was het een uitstekende voorbereiding op een meer gestandaardiseerde markt. Het team was dan ook heel enthousiast dat ze zich nu op één sector konden richten. Ze konden al die ervaring meenemen, de fouten, de dingen die ze achteraf anders hadden willen doen, en met een schone lei beginnen, vanaf nul, en het product met dat in gedachten bouwen. Maar Jordan, ik weet niet of jij nog uitdagingen wilt noemen.
Jordan [09:31]
Het zijn uitdagingen die de meeste luisteraars van deze podcast waarschijnlijk wel kennen, en dat is gewoon Meta Quest, Facebook. We moeten onze software over het algemeen gestandaardiseerd bouwen voor de meeste Android-apparaten. Maar bepaalde specifieke dingen doen we per apparaat, en bij Meta is het het lastigst gebleken om hetzelfde niveau van ondersteuning te bieden als voor andere typen apparaten. En soms moeten we dingen ter plekke repareren, bijvoorbeeld als Meta een update doorvoert, dat soort dingen.
Maar ja, ik zou vooral herhalen wat Brad zei. We hadden in zekere zin geluk dat we in die eerste drie, vier jaar veel fouten hebben gemaakt en veel lessen hebben geleerd die we in deze nieuwe kans konden toepassen. Ik denk dat het daardoor over het geheel genomen veel soepeler is verlopen, zowel in hoe we het technisch hebben ontwikkeld als in hoe we het team hebben geleid en laten groeien, en alles wat daarbij komt kijken.
Brad [10:35]
Ja. Bij een start-up voelen vijf jaar als twintig jaar. In de beginjaren moesten we een paar keer mensen ontslaan omdat investeringen niet doorgingen, en toen kwam COVID. Dat doet iets met je. Het maakt je volwassener op een manier die je niet krijgt door er alleen over te horen; je moet die pijn zelf doormaken. Als ondernemer begrijp je dat je beslissingen en de risico’s die je neemt veel mensen raken.
Maar als het niet goed gaat en je echt ziet dat het niet langer hypothetisch is, dat mensen er echt nadeel van kunnen ondervinden, dan word je er volwassener van. Je wordt er een stuk nuchterder van, nu we zo’n beetje een nieuwe groeifase ingaan.
Nog een groot voordeel van deze ronde ten opzichte van de eerste keer: Jordan had het over de uitdagingen met Meta, maar de andere hardwarebedrijven zijn geweldig geweest. Deels door ons succes, omdat mensen ons kenden uit de LBE-wereld, hebben we heel nauw kunnen samenwerken met HTC, Pico en zelfs HP. We hebben veel meer toegang gekregen op hardwareniveau, iets wat ons vroeger nooit lukte.
Vroeger waren het altijd workarounds. En hopen dat SteamVR iets zou uitbrengen. Dus buiten Meta, en het irriteert me eigenlijk om ze Meta te noemen, ik noem ze gewoon Facebook, is het veel makkelijker geworden, omdat ik het gevoel heb dat we in de zakelijke markt beter op één lijn zitten met de hardwarebedrijven.
Mark [11:55]
Daarop aansluitend wil ik vragen: sinds jullie vlak voordat COVID toesloeg de verkoop in gang zetten, wat was jullie grootste hoogtepunt en wat was jullie diepste dieptepunt?
Brad [12:05]
Oké. Allereerst wil ik heel duidelijk zijn: we besloten het verkoopproces te starten vóór COVID. De verkoop was pas ergens midden in de coronaperiode rond. Het was dus heel pijnlijk, echt heel pijnlijk. We hebben flinke dieptepunten gehad, man. COVID was er een van. Als al je business location-based entertainment is en alles maandenlang dicht moet.
We zaten dus in een situatie zonder omzet. We hadden een heel grote deal in de maak, die trouwens over een paar weken openbaar wordt. Dat was nog een reden dat we naar de zakelijke markt overstapten, maar die deal was nog niet rond. Die deal was dus niet rond. In de zakelijke markt hadden we nog niets tastbaars. Oké, daar willen we naartoe, daar zien we de kans, daar ligt de markt. Maar op papier hadden we helemaal geen tractie.
We probeerden een location-based entertainmentbedrijf zonder omzet te verkopen, en dat was zwaar, want zoiets is normaal gesproken niet eens financierbaar. We hebben door de jaren heen geleerd om te overleven. Terug naar de arcade: arcades en software voor location-based entertainment zijn niet echt interessant voor durfkapitaal. Er zijn een paar uitzonderingen geweest. Maar over het algemeen investeerden mensen omdat ze dachten: oké, we vertrouwen jullie, we geloven dat jullie dit kunnen ombuigen naar iets anders.
Maar als je geen echte toekomst en geen omzet hebt, is geld ophalen om te overleven bikkelhard. Als ik terugkijk, weet ik niet eens hoe we het hebben overleefd. Het was een wonder. En de deal: uiteindelijk hebben we Springboard verkocht aan Vertigo Games, Koch Media.
Maar achter de schermen gebeurde het volgende. We begonnen dit proces met Vertigo ergens in het voorjaar. Wat we niet wisten, was dat Vertigo zelf werd overgenomen door Koch Media. We dachten dus: oké, in augustus is Springboard verkocht, die andere deal tekenen we in juli-augustus, en dan is alles klaar. En we zaten zo’n beetje in een positie waarin we, als het in augustus niet rond was, allemaal ten onder zouden gaan.
Door COVID sleepte de grote deal zich maar voort, tot ver na augustus. En omdat Vertigo werd overgenomen, sleepte ook die deal zich voort, tot ver na augustus. Uiteindelijk werden beide deals pas helemaal aan het eind van het jaar getekend.
Stel je dus voor, ondernemers, stel je voor: je kijkt naar je cashflow en ziet dat augustus de uiterste deadline is, en na augustus is er geen hoop meer. Je denkt: zo ver zal het nooit komen, zo erg zal het nooit worden. Nou, wij moesten het tot december zien te redden. Mijn diepste dieptepunt was Thanksgiving van dat jaar: het is allemaal voorbij, wat moeten we nu? Ik heb iedereen in de steek gelaten, we gaan het niet redden. En in de weken daarna kwam alles goed. Dus ja, weet je. Zulke dieptepunten, man, die doen iets met je; daarna kun je er niet meer anders over denken.
Maar ik zou zeggen dat direct daarna een van onze grootste hoogtepunten kwam. De verkoop van Springboard was enorm. En die verkoop was des te belangrijker omdat het zo lang duurde, toch? Dat was dus een hoogtepunt. Het tekenen van die grote deal, die over een paar weken openbaar wordt, was ook een groot hoogtepunt. En zeker die deal, als je zo lang in de loopgraven hebt geknokt... Ik denk dat veel mensen in LBE dit herkennen. Het voelt alsof niemand om je geeft.
Zo van: we doen hier goed werk. We proberen de VR-wereld vooruit te helpen, en er is geen erkenning. Het is: “O, LBE, wie geeft er nou om LBE?” Dat wij deze deal rond kregen, ook al speelde die zich de afgelopen anderhalf à twee jaar achter de schermen af, was voor ons team dan ook een enorme aanmoediging. Het was een bevestiging: hier is een serieus bedrijf dat jullie jarenlang heeft zien presteren, de waarde ziet die jullie toevoegen en met jullie wil samenwerken om grotere dingen te doen. Voor het team was het, ja, echt een big deal.
Mark [15:56]
Na dat alles zijn jullie er nog steeds, en dat is indrukwekkend. En nu hebben jullie een van de meest indrukwekkende softwarepakketten voor mobile device management. Laten we daar verder op ingaan, want mensen willen specifiek over ArborXR horen: waarom besloten jullie om mobile device management-software voor bedrijven te maken? En wat zou jullie volgens jullie onderscheiden van de rest?
Brad [16:15]
Nou, ik denk dat het een heel logische volgende stap was na wat we al deden. En als ik erover nadenk, vind ik het nog steeds grappig, waarschijnlijk grappiger dan anderen. We denken natuurlijk veel na over het probleem dat we oplossen, toch? Daar willen we echt op gefocust blijven. En op hoofdlijnen is het probleem in de zakelijke markt precies hetzelfde als bij location-based entertainment: apparaten beheren, gebruikers beheren en content beheren.
Het was voor ons dus een heel natuurlijke overgang. En nogmaals: hier lag een betekenisvolle toepassing. Bovendien deden we daarvoor alles met tethered VR. We waren dus heel enthousiast. Iedereen voelde natuurlijk dat de markt zich daarvan afkeerde. Dus de kans om een schone breuk te maken... Ik denk dat tethered VR heel logisch is in LBE, maar in training en onderwijs gewoon niet, op een paar heel specifieke gebruiksscenario’s na.
Het was dus een heel logische stap. En als ik op hoofdlijnen kijk naar wat ons onderscheidt (Jordan gaat hier zo dieper op in, met wat details): ik ben opgegroeid met sport. We hadden het er voor de opname al over: Jordan raakte net geblesseerd bij het basketballen, en Mark ook. Mijn hele leven heb ik gesport, en ik ben nooit kampioen geworden, heb nooit een toernooi gewonnen, niets, toch? En we willen allemaal: “Ik wil de beste zijn, ik wil de beste zijn.”
Toen we ons vorige zomer voorbereidden op onze Series A-ronde en nadachten over hoe we ons wilden positioneren, hadden we een leuk eurekamoment: ons team, en ik zeg ons team, niet ik, ons team is echt het meest ervaren, de toonaangevende expert, het beste team ter wereld in het oplossen van dit probleem. We zijn er min of meer in gerold, maar we doen het langer, op grotere schaal en met meer focus dan wie dan ook.
Ik denk dan ook dat dat ons enorm onderscheidt: ik zou objectief durven stellen dat wij het beste team ter wereld zijn voor dit specifieke probleem. En daar hoort bij dat we ons op dit ene ding richten, en dat al heel lang. Jordan, ik laat jou de details vertellen, maar ik begin altijd graag op hoofdlijnen.
Jordan [18:33]
Als we naar de branche kijken, zien we bedrijven als VMware, Mobile Iron en Microsoft Intune. Deze traditionele MDM’s bestaan al tien, vijftien jaar en hebben uitstekende softwareplatforms voor het ondersteunen van tablets en smartphones. Veel daarvan ondersteunen ook andere typen apparaten, zoals pc’s en dergelijke. Maar de meeste hebben echt totaal geen moeite gedaan om hun beheersoftware ook geschikt te maken voor XR-apparaten.
En eerlijk gezegd, om terug te komen op een van je eerdere vragen, waarom we deze omslag maakten en hoe we over onderscheidend vermogen dachten: er zat waarschijnlijk ook wat naïviteit bij. We wisten eerlijk gezegd niet veel van de branche. Maar toen we er eenmaal in zaten, specifiek aan de Android-kant en de zakelijke kant, ontdekten we dat deze gigantische bedrijven eigenlijk helemaal geen ondersteuning bieden voor XR-apparaten, met VMware min of meer als uitzondering, al zijn daar ook nog veel problemen.
Als je een traditionele MDM vergelijkt met een MDM die specifiek voor XR-apparaten is gebouwd, draait het om een aantal kernpunten. Een daarvan is content: de grootte van de bestanden die je moet verspreiden en uitrollen, vooral in gebieden met weinig bandbreedte, en hoe dat bij de uitrol wordt afgehandeld.
En het allerbelangrijkste is waarschijnlijk alles wat we binnen het VR- of AR-apparaat zelf doen. Daar zit veel kernfunctionaliteit die nodig is voor een supereenvoudige gebruikerservaring. Een medewerker of iemand anders die voor het eerst een VR-headset opzet, weet dan precies wat hij moet doen. Hij raakt niet in de war en verdwaalt niet in menu’s en dergelijke. Daar komt dus veel meer bij kijken. Maar we hebben gemerkt dat er wezenlijke verschillen zijn tussen het beheer van tablets en smartphones en het beheer van XR-apparaten. En wij zijn natuurlijk heel diep ingegaan op de XR-kant.
Brad [20:47]
En daar wil ik nog iets over zeggen. Zoals Jordan al zei, zijn we met onze eerdere ervaring in deze markt gestapt, heel vergelijkbaar. En we hebben de afgelopen anderhalf jaar ontzettend veel geleerd over de traditionele MDM-bedrijven. In het begin... nou ja, laat ik het zo zeggen: wat heel, heel duidelijk is geworden, is dat een MDM die specifiek voor XR is gebouwd geen leuke extra is, maar een noodzaak. Bij de dingen waar Jordan het over heeft, spelen een aantal diepgaande technische aspecten. Maar het is niet zo van: “O, het is een iets betere ervaring als je een gespecialiseerde oplossing gebruikt.” Nee, gewoon nee. Dan is de headset niet beveiligd. Dat is dus geen optie. Hij moet beveiligd zijn.
Het andere probleem, zoals we allemaal weten van VR in het algemeen, is dat er nog steeds veel frictie bestaat, vaak zelfs in het gunstigste scenario. Denk aan de manier waarop content wordt uitgerold, de grootte van de content, of je volledige controle hebt over wanneer updates worden uitgevoerd, of je de headset zelf moet opzetten of op afstand kunt meekijken. Kleine dingen, waarvan je denkt: oké, dat valt wel mee.
Klopt, het valt mee als je drie headsets hebt, maar niemand doet een serieuze uitrol met drie headsets. En ineens: die tien kleine knelpunten bij drie headsets, geen groot probleem. Bij 50, 100 of 10.000 headsets is het onmogelijk, toch? Dat is wat we hebben geleerd, en het heeft ons veel vertrouwen in ons product gegeven: wauw, dit is geen leuke extra. Als je een echte uitrol gaat doen, is het een absolute noodzaak.
En wat ik ook wil zeggen: er zijn nog wat andere, kleinere gespecialiseerde producten op de markt verschenen. Ik denk dat we ons vooral van hen onderscheiden doordat we dankzij onze ervaring een aantal behoorlijk grote partnerschappen hebben kunnen sluiten: het partnerschap dat ik al noemde, en er is er nog een die over een aantal weken openbaar wordt.
De afgelopen anderhalf jaar hebben we heel nauw samengewerkt met een aantal zeer grote bedrijven. Dat heeft ons kansen opgeleverd en ons scherper gemaakt op een manier die, denk ik, sommige van de andere gespecialiseerde producten die nu opduiken niet hebben meegemaakt. Ik denk niet dat zij dezelfde soort ervaring hebben opgedaan.
Mark [22:58]
Ja, heel terecht punt. Voor ons als reseller van ArborXR geldt bijvoorbeeld dat we voor onze evenementen vroeger elke headset één voor één moesten instellen. Nu kan ons operationele team 150 headsets in één keer klaarzetten. Dat heeft een enorm verschil gemaakt voor ons evenemententeam en helpt ons om de best mogelijke evenementen neer te zetten. Tot nu toe is het voor ons dus een geweldige ervaring.
Hebben jullie nog andere voorbeelden van bedrijven die een flink rendement op hun investering zien? Je zei natuurlijk al dat er grote deals aankomen, maar zijn er bestaande partners bij wie jullie een groter rendement op de investering hebben gezien?
Brad [23:31]
Nou, ik vertel altijd graag over een van onze grotere uitrols, omdat we er niet publiekelijk over kunnen praten, en loop dan een paar knelpunten door die we hebben helpen oplossen. Ik denk dat iedereen die überhaupt iets uitrolt dit zal herkennen; het zal dichtbij komen. Ik moet ook zeggen dat we het grappig vonden, of beter gezegd interessant, hoe bedrijven sommige van deze problemen oplosten. Veel bedrijven, veel mensen komen bij ons en zeggen: “O jee, daar heb ik nog niet eens over nagedacht. Ik was zo gefocust op het bouwen van echt goede content, wat belangrijk is, of op uitzoeken welke hardware ik ga gebruiken. En als ik dan bij de uitrol aankom, is het zo’n o-nee-moment. Hoe gaan we dit doen?”
Er belde eens een bedrijf dat een grote uitrol had gedaan, en het was een complete chaos. Ze hadden de Geek Squad van Best Buy erbij gehaald en zo... Het is gewoon grappig. In het begin spraken we, dit is waarschijnlijk een paar jaar geleden, met BMW, denk ik. Zij zetten content op apparaten door die op een USB-stick te zetten en die USB-stick vervolgens op te sturen.
We spraken een groot productiebedrijf, en de manier waarop zij headsets updatetten... We zaten met die man in een Zoom-call, en hij zat helemaal tussen de dozen. Zijn taak was om de headsets te updaten, ze in een doos te stoppen en naar de medewerkers te sturen. Als er weer een update nodig was, stuurden ze de headset terug. Het is de meest futuristische technologie die ieder van ons op de werkvloer heeft meegemaakt, maar sommige oplossingen waren in het begin zo archaïsch.
Een van de grotere uitrols waarmee we werken en waar we wél over kunnen praten, en het is een heel brede uitrol, is die bij een bedrijf dat Axon heet. Axon heeft destijds de Taser uitgevonden; nu maken ze bodycams voor de politie. Hun motto, of een van hun missies als bedrijf, is om de kogel overbodig te maken. Ze rollen in heel Noord-Amerika training uit bij politiekorpsen, een soort de-escalatietraining die agenten helpt om situaties beter aan te pakken. Superleuk, precies het soort toepassing waar we van droomden toen we de overstap maakten van entertainment.
Hun gebruiksscenario is dat ze duizenden, tienduizenden apparaten uitrollen over het hele continent, in een paar landen. Al die apparaten moeten dus worden ingericht. En net zoals je vertelde hoe jullie dat eerder met 150 deden: maak daar nu eens 10.000 of 20.000 apparaten van. Dat is een enorme uitdaging. We hebben ze dus geholpen om de apparaten snel in te richten en te provisionen.
Vervolgens versturen ze de apparaten. Die zijn verspreid over politiekorpsen in het hele land, in een paar landen. Nu moeten ze ervoor zorgen dat ze zicht hebben op de apparaten: waar is het apparaat? Kunnen we het apparaat beheren? Kunnen we content blijven pushen en updaten?
Iets anders wat op dit moment heel belangrijk is: bij een mobiele telefoon of tablet gaat het meestal om een één-op-éénrelatie, maar bij de meeste headsets, en ik denk dat de meesten van ons dat weten, is het één-op-veel. Meerdere agenten gebruiken dus dezelfde headset. Je moet dus kunnen bijhouden wie de training heeft gevolgd en wie niet, en of het de juiste gebruiker is.
De hoeveelheid frictie die we voor hen op schaal hebben weggenomen... zonder dat zou zo’n uitrol voor hen niet eens mogelijk zijn. We doen nog een grote uitrol in het onderwijs met een bedrijf dat Prisms heet, en daar is het vergelijkbaar. Hetzelfde principe: het is geen groot Fortune 100-bedrijf dat training op de eigen locatie geeft. Ze rollen headsets uit naar scholen in het hele land, toch? Precies hetzelfde dus.
Ze hebben de capaciteit niet, en het is ook niet hun vakgebied. Prisms is een geweldige ISV. Ze willen goede content maken; ze zijn experts op het gebied van onderwijs. Axon heeft geen zin om te rommelen met het beheer van dit hele gebeuren. Ze willen hun klanten betere training geven, toch? Ik denk dus dat het een enorm verschil heeft gemaakt bij het wegnemen van frictie, waardoor deze grotere uitrols eigenlijk pas mogelijk worden.
Mark [27:28]
Dan naar waar Arbor nu staat: hoe gaat de software zich verder ontwikkelen? Bijvoorbeeld headsets die al vooraf zijn ingericht voordat ze aankomen, en andere dingen waaraan wordt gewerkt zodat mensen rechtstreeks vanuit de fabriek kunnen uitrollen. Hoe ziet de toekomst van de software eruit?
Brad [27:44]
Mark, je probeert ons al onze geheimen te ontfutselen. Grapje. We zijn heel open. Een aantal jaar geleden, in het begin, waren we dat niet. Ik denk dat we inmiddels volwassen genoeg zijn om te zien dat geheimzinnigheid eigenlijk niemand iets oplevert. Maar Jordan, deze laat ik aan jou.
Jordan [27:58]
Ja, goede vraag. We hebben een openbare roadmap, en daar staat veel op. Er zijn een paar kernpunten voor ons; ik denk dat we het eigenlijk in twee of drie categorieën indelen. De eerste is gewoon apparaatbeheer en contentbeheer. Daar moeten we nog veel doen om een geweldige ervaring te creëren. Een kleine functie die voor sommige klanten wel belangrijk is, is bijvoorbeeld de mogelijkheid om in te plannen wanneer je content uitrolt, in plaats van dat het gebeurt zodra je op de knop klikt. Er zijn een aantal van dat soort kleine dingen aan de kant van apparaat- en contentbeheer.
De andere twee categorieën gaan specifieker over de headset: wat er in de headset gebeurt en wie de headset op heeft. En daarnaast denken we na over, nou ja, bij training natuurlijk, event tracking, dus begrijpen of de gebruiker op de groene of de rode knop drukte, en LMS-integratie. We proberen nog uit te zoeken of en hoe we in dat gebied passen. Helpen we vooral anderen om dat soort dingen mogelijk te maken? Eén ding weten we zeker: we bouwen Single Sign-On in VR. Dus authenticatie nog voordat apparaten bruikbaar zijn, dat soort dingen.
Het laatste onderdeel waar we vanuit functieontwikkeling over nadenken: oké, er wordt veel content via Arbor uitgerold. Veel van die content is niet specifiek voor één bedrijf. En sommige van onze contentmakers vragen: “Hé, kunnen jullie mijn content delen met de bedrijven die jullie platform gebruiken?”
We denken dus na: is er een manier om dat soort interacties te faciliteren, nu honderden ISV’s content ontwikkelen en honderden bedrijven content nodig hebben? Kunnen we die verbindingen tussen bedrijven en contentmakers beter faciliteren? Dat zijn zo’n beetje de drie kerncategorieën waar we qua functies aan denken voor de komende tijd.
Mark [30:03]
En jullie ondersteunen al een enorm aantal VR-headsets. Je noemde Pico, HTC, HP. Wat zijn de plannen voor verdere apparaatcompatibiliteit? Jullie zijn bijvoorbeeld al compatibel met Vuzix. Blijven jullie uitbreiden? Zijn er apparaten die we binnenkort kunnen verwachten?
Jordan [30:18]
Ja. In de kern zijn we Android-software. Als je apparaat Android 7.1 of hoger draait, is het grootste deel van onze functionaliteit dus direct gebruiksklaar. Voor de functionaliteit die we in de headset bieden, moeten we bepaalde dingen per apparaat regelen. Maar het grootste deel van de kernfunctionaliteit werkt gewoon meteen.
Dat gezegd hebbende: Brad zinspeelde al op een grote partner die eraan komt, waardoor we het met allerlei typen apparaten nog makkelijker kunnen maken. Daar zijn we superenthousiast over en we hopen het in de komende weken te kunnen delen. Maar ja, ons doel is om voor elk belangrijk XR-apparaat op de markt het hoogste niveau van ondersteuning te bieden.
Mark [31:05]
Oké. En jullie grootste zorg, of het belangrijkste apparaat waar jullie moeite mee hebben, is dus Meta. Wat is jullie roadmap voor Meta en ArborXR?
Jordan [31:14]
Ja. En weet je
Brad [31:15]
Ik wil eigenlijk citeren zonder te zeggen... Mag ik de, je weet wel welke uitspraak ik bedoel, Jordan, die je net deelde, zonder de klantnaam? Oké, wacht even. Ik moet dit citaat even snel voorlezen. En dit, misschien iets, even zoeken. Dit is schokkend, want het bedrijf dat ons dit vertelde is een serieus bedrijf; je zou denken dat zij een iets steviger antwoord zouden krijgen. Even kijken. Daar gaan we.
Jordan [31:41]
Zeker een Fortune 500-bedrijf, misschien zelfs Fortune 100?
Brad [31:43]
Ja, oké. Oké, daar gaan we. O man, ik moet lachen. Oké. Dit is wat ze ons vertelden, dit is hun letterlijke citaat: toen ik met een salesmedewerker van Meta sprak, verontschuldigde die zich en zei dat ze ergens rond 2024 iets zouden hebben. Een krankzinnig antwoord. Dus ja, zo staat het er nog steeds voor als het om de zakelijke markt gaat. Het is vreemd, Mark. Een deel van ons denkt: oké, bedrijven vertrouwen ze niet, en volgens mij terecht.
Hoe vertrouw je een bedrijf dat alles te gelde maakt, met advertenties en data? Ze hebben een echt goede headset, de beste headset voor die prijs, zonder twijfel. Ze hebben alle middelen, en je zou denken dat ze die blijven doorontwikkelen. Maar het lijkt erop dat alles richting een volledig gesloten ecosysteem gaat. Kunnen ze het allemaal? Ze hebben de middelen, maar kunnen ze echt zowel de consumentenmarkt als de zakelijke markt uitstekend bedienen?
Er zijn dus veel vraagtekens. En dan krijg je zulke antwoorden, zo van: nou, we gaan de komende jaren eigenlijk niet echt veel aandacht aan de zakelijke markt besteden, toch? Voor ons voelt het dus alsof ze nog steeds niet direct erg behulpzaam zijn. Misschien zijn ze iets opener nu OFB wordt uitgefaseerd. Maar wij gaan gewoon door en zorgen dat het werkt. Onze hoop is, en gezien wie ze zijn denk ik niet eens dat het mogelijk is, dat als we genoeg serieuze partijen aan ons kunnen binden, we samen een soort coalitie kunnen vormen die zegt: stop met deze dingen, of laat ons dit doen, want het is ook in jullie voordeel.
Maar ja, zij zijn de enigen met wie we problemen hebben gehad. Alle anderen zijn geweldig geweest, en dat is volgens mij het mooie aan de zakelijke markt ten opzichte van LBE: zoals ik al eerder zei, de afstemming met hardwarebedrijven. We zien allemaal het voordeel voor iedereen, en er is bereidheid om samen te werken en dit vooruit te helpen. Wat, weet je, ik snap het wel, het is business: als je een kans hebt om te winnen, is het moeilijk om die te laten liggen, en dat zie je bij Meta. Maar alle anderen zeggen gewoon: ja, als dit de branche vooruit helpt, laten we het doen. Dat is echt fijn.
Dat verwachten we ook in de toekomst met extra headsets. Er komen voortdurend zoveel headsets bij, vooral aan de AR-kant. En om terug te komen op je vraag over de roadmap en functies: dit spreekt waarschijnlijk voor zich, maar we blijven heel dicht bij de klant. Ook dat komt voort uit onze LBE-tijd, min of meer uit noodzaak. Ik denk niet dat we toen beseften hoe waardevol dat was. We deden het gewoon omdat we niet wisten wat we anders moesten doen.
Dat geldt vandaag nog steeds als we kijken naar: oké, wat zijn de volgende functies? Hoe bepalen we de prioriteiten? Jordan en een aantal anderen in het team zitten de hele dag met klanten aan de telefoon om te begrijpen wat de knelpunten zijn. Hoe ontwikkelen we het product verder? Hetzelfde geldt voor de apparaten die we ondersteunen. Het is fijn dat we de meeste direct kunnen ondersteunen, maar we staan klaar om diep in te gaan op headsets en integraties als dat voor de klanten zinvol is.
Mark [34:42]
Oké. Als jullie vijf jaar vooruitkijken: waar zouden jullie trots op zijn, waarvoor zouden jullie bekend willen staan?
Brad [34:50]
Oké, een paar dingen. Iets waar we het nog helemaal niet over hebben gehad, om nog even bij het onderwerp Meta te blijven. Ik denk dat we deze markt instapten met een idealistische en eigenlijk vage visie om goed te doen. En als je een geweldig gesprek met je team wilt voeren wanneer je je kernwaarden uitwerkt, moet je het eens hebben over wat ‘goed’ eigenlijk is. Dat was grappig.
In de loop der jaren is de positieve impact die we kunnen hebben, zo kan ik het beter zeggen, voor ons veranderd. Er zijn bepaalde dingen die we in de entertainmentwereld kunnen doen. En als we nu naar de zakelijke markt kijken, zijn er een aantal praktische dingen die ik echt waardevol vind. Ik zou het geweldig vinden als mensen terugkijken en zeggen: wauw, Arbor heeft echt een sleutelrol gespeeld in de adoptie van XR in het bedrijfsleven. Door hun focus op dit ene probleem, hun vermogen om frictie weg te nemen en hun bereidheid om met bedrijven samen te werken zonder hebberig te zijn. Het zou een mooie nalatenschap zijn als we het gevoel hebben dat we hebben bijgedragen aan de vooruitgang van deze branche.
Maar aan de andere kant is er een misschien wat filosofischer standpunt dat we innemen, en je zei het al in de inleiding: we geloven echt dat afleiding een van de schadelijkste dingen is waar de wereld vandaag mee te maken heeft. Ik denk dat we over twintig jaar misschien allemaal terugkijken en zeggen: wauw, hoe ver hadden we ons als samenleving kunnen ontwikkelen als we niet zo afgeleid waren? En we zijn zo... alles draait om afleiding. Voor ons is de metaverse afleiding op steroïden.
Misschien is het te sterk om te zeggen dat we tegen de metaverse zijn, maar waar we voor staan, is dat VR, AR en XR een hulpmiddel zijn, geen manier om te ontsnappen. Het is niet nog een vorm van afleiding. Het is een hulpmiddel dat ons werk, onze training, ons leren en ons reizen juist efficiënter zou moeten maken, zodat we tijd terugkrijgen voor betekenisvolle relaties in de echte wereld. Want daar draait het in het leven om, toch?
Als wij daar een rol in kunnen spelen... Het is interessant, Mark. Ik vertelde het team gisteren dat de afgelopen twee weken meerdere mensen mij hebben gevraagd, en jij krijgt die vraag waarschijnlijk ook van vrienden die misschien niet zo met VR bezig zijn: “Hoe zit het met de metaverse? Hoe zit het met de metaverse?” En elke keer als ik antwoord met iets als: “O, we zijn eigenlijk geen grote fans. We denken niet dat het erg gezond zal zijn voor de mensheid”, is er bijna een zucht van verlichting, zo van: “Oké, dat dacht ik eigenlijk ook, maar ik wist niet of ik dat standpunt mocht innemen.”
Ik denk dus dat het veel waarde heeft als opkomende bedrijven zoals wij, en vooral grotere bedrijven, gewoon duidelijk positie innemen. We zouden op zijn minst de vraag moeten stellen of we de mensheid echt die kant op willen sturen: nog verder een digitale wereld in dan we nu al zijn. Ik denk dat dat waarschijnlijk twee van de belangrijkste dingen zijn. Op een gegeven moment zou een beursgang of een mooie exit ook fijn zijn. Maar ik denk dat die eerste twee belangrijker zijn.
Mark [37:53]
Dat spreekt me erg aan. En eerlijk gezegd, heren, ik heb echt genoten van dit gesprek. Voordat ik jullie laat gaan: waar kunnen onze luisteraars jullie en Arbor online vinden?
Jordan [38:05]
LinkedIn is voor mij en Brad het belangrijkste kanaal. Geen van ons is echt actief op Twitter, Facebook en dat soort platforms. Maar LinkedIn werkt goed voor mij. En natuurlijk ArborXR.com; daar kun je ons ook vinden en bereiken.
Mark [38:21]
Bedankt allebei voor jullie tijd. Ik hoop dat jullie allemaal van deze aflevering hebben genoten. Heb je opmerkingen of ideeën, neem dan gerust contact met hen op. Hun LinkedIn-profielen staan in de beschrijving. Dat was het voor vandaag: tot de volgende keer.
